قالب وردپرس
  • توضیحات
  • توضیحات تکمیلی
  • نظرات (0)

توضیحات

دمنوش ریزمیوه های قرمز نیوشا

 

توت فرنگی

تمشک

چای ترش

کرن بری

زرشک سیاه

این دمنوش ترکیبی از ریزمیوه‌های قرمز مانند توت فرنگی، تمشک، کرن بری، زرشک و همچنین چای ترش است.

 به طور کلی میوه‌های قرمز سرشار از فیبر هستند و وجود آن‌ها در این محصول باعث می‌شود نوشیدن این دمنوش نقش به سزایی در روند کاهش وزن، کاهش کلسترول و کاهش فشار خون ایفا کند. این دمنوش علاوه بر اینکه در بهبود کبد چرب موثر است، آرامش بخش نیز می‌باشد و به واسطه خواص آنتی اکسیدانی ترکیباتش در کاهش التهاب و درمان بیماری آرتروز بسیار مؤثر است. از دیگر مواردی که به خواص این دمنوش می افزاید، زرشک به کار رفته در این محصول است که نام آن زرشک سیاه، معروف به زرشک کوهی است و از پرخاصیت ترین انواع زرشک محسوب می‌شود.

دمنوش ریزمیوه‌های قرمز دوی پک، فاقد هرگونه مواد نگهدارنده است و بدین جهت باید حتما در یخچال نگهداری ‌شود؛ اما نکته حائز اهمیت، نوع بسته‌ بندی این محصول است، که از آن به عنوان بسته بندی ساندیسی یاد می‌شود. این نوع بسته بندی به دلیل قابلیت زیپ کیپ بودن، مانع از نفوذ رطوبت شده و با حفظ طعم و عطر دلچسب دمنوش موجب افزایش ماندگاری آن می‌شود.

نام تجاری گیاه:

Blueberry

نام علمی گیاه:

Vaccinium corymbosum

تاریخچه:

تمشک آبی یکی از معدود گونه های بومی شمال آمریکا و از جنس Vaccinium و نزدیک به آزالیا، کرن بری و گل صد تومانی است. قرن ها پیش از ورود مهاجران اروپایی به آمریکا، بومیان این قاره، از تمشک آبی استفاده می کردند. سرخپوستان باور داشتند که این میوه را روح بزرگ در طول یک دوره قحطی طولانی، برای کودکان گرسنه فرستاده است. بومیان آمریکا بلوبری را خشک کرده و در فصل زمستان به تنهایی یا مخلوط با گوشت مصرف می کردند. سرخپوستان، میوه های خشک را با آرد ذرت، عسل و آب مخلوط و از آن نوعی پودینگ تهیه می کردند.

۱- تسریع کاهش وزن

 نتایج یک مطالعه روی موش های آزمایشگاهی نشان می دهد که آنتوسیانین های تمشک آبی در هر دو مدل چاقی ناشی از رژیم غذایی و چاقی ژنتیکی به کاهش وزن کمک می کند. پس از ۹۰ روز تغذیه‏ ی موش‏ها با رژیم حاوی تمشک آبی، کاهش چشمگیری در چربی‏ ها به خصوص چربی‏ های شکمی، تری‏ گلیسیرید و کلسترول مشاهده شد. محققان دانشگاه تگزاس عقیده دارند که تمشک آبی سلول های چربی را از بین می برد. بر­مبنای تحقیقاتی که مجله‏ ی Experimental Biology در سال ۲۰۱۱ منتشر کرد، کاهش سلول‏های چربی در موش‏های تغذیه شده با دوز بالای تمشک آبی، ۷۳ درصد و در موش‏های تغذیه شده با دوز پایین،۲۷ درصد است. پلی فنول های این میوه، با آدیپوجنسیس(شکل گیری سلول های چربی) مبارزه کرده و سنتز و ذخیره سازی چربی را کاهش می­ دهد.

مطالعات دیگری نشان می­ دهد که کاتچین تمشک آبی، میزان چربی شکمی و وزن کل را کاهش می دهد. این ترکیب، ژن چربی سوز ناحیه ی شکم را فعال کرده و به این ترتیب به کاهش وزن و از دست دادن چربی کمک می کند. تمشک آبی، کم کالری و حاوی مقادیر زیادی فیبر و آب است. یک فنجان تمشک آبی حاوی ۳/۶ گرم فیبر و ۱۲۵ گرم آب است. فیبر این میوه با کاهش سرعت هضم مواد غذایی به رفع گرسنگی کمک کرده و به همین سبب موجب کاهش وزن هم می ‏شود.

 ۲- بهبود عملکرد مغز

 مطالعات نشان می دهد که مصرف تمشک آبی و یا مکمل های آن به مدت ۱۲ هفته به بهبود عملکرد مغز و تقویت حافظه به خصوص در افراد سالمند کمک می کند. این مطالعه برای نخستین بار تأثیر تمشک آبی یا مکمل های آن، بر عملکرد سیستم عصبی انسان را اثبات می کند. آنتوسیانین های موجود در این میوه، سیگنال های عصبی مراکز مربوط به حافظه در مغز را افزایش داده و از این راه عملکرد مغز و حافظه را بهبود می بخشند. نتایج مصرف روزانه ی آب این میوه در افراد سالمند، پس از ۱۲ هفته بهبود نسبی خوبی ‏را درفرآیند یادگیری و به خاطر آوردن کلمات نشان داد. افزون بر آن، سطح گلوکز و علائم افسردگی نیز کاهش یافت. نتایج این تحقیقات در نشریه یJournal of Agricultural and Food Chemistry در سال ۲۰۱۱، منتشر شده است.

پژوهش های دیگری نشان می دهد، اسیدگالیک تمشک آبی، استرس اکسیداتیو را کاهش می دهد و سبب جلوگیری از انحطاط سلول های مغز می شود. آنتی اکسیدان‏ های موجود در این میوه، عملکرد حافظه را بهبود می‏ بخشند، ضد التهاب هستند و استرس اکسیداتیو را کاهش می­ دهند.

۳- تنظیم کلسترول خون

در پژوهشی که به تأثیر نوشیدن چای تمشک آبی بر کودکان و نوجوانان مبتلا به هایپرکلسترولمی فامیلی (HeFH) می‏ پرداخت، هر روز به مدت ۶ ماه به ۱۰ فرد مبتلا به (HeFH)، چای بلوبری(حاوی دوز ۳۲ گرم در کیلوگرم، آنتوسیانین)خورانده شد. نتایج این گروه (گروه A) با افراد گروه شاهد یا B (۱۰ فرد مبتلا به HeFH که چای بلوبری مصرف نکردند) مقایسه شد. پس از ۱ ماه مصرفِ چای بلوبری، تغییر چشمگیری مشاهده نشد، اما پس از ۳ و ۶ ماه مصرف، کاهش چشمگیری در میزان LDL و کلسترول کل گروه A دیده شد. همچنین پس از ۶ ماه، کلسترول، HDL گروه A به میزان ۴۸٫۷۸ درصد افزایش یافت و در میزان آنتی اکسیدان ها افزایش و در محصولات پراکسیداسیون لیپیدی کاهش چشمگیری دیده شد.

تحقیقات نشان می­­ دهد، مصرف روزانه­ ی­ ۵۰ گرم تمشک آبی پس از ۸ هفته، اکسیداسیون LDL را به میزان ۲۷ درصد در شرکت کنندگان با وزن بالا کاهش می­ دهد. تحقیق دیگری نشان می­ دهد که مصرف ۷۵ گرم تمشک آبی همراه با یک وعده ی غذایی از اکسیداسیون لیپوپروتئین LDL به طور چشمگیری می کاهد.

۴- تنظیم قند خون

مطالعات نشان می‏ دهد که افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ با رژیم غذایی حاوی فیبر بالا، نسبت به افراد دیابتی که فیبر کمتری مصرف می کنند، سطح قند خون پایین‏تری دارند. مصرف فیبر در بیماران دیابتی نوع ۲ هم، بر تنظیم سطح قند خون و انسولین آنها مؤثر است. پژوهشگران مصرف ۲۵-۲۱ گرم فیبر در روز برای زنان و ۳۸-۳۰ گرم برای مردان را توصیه می کنند. باید دانست که هر فنجان تمشک آبی، حاوی ۳٫۶ گرم فیبر است.

پژوهش های منتشر شده در سال ۲۰۱۳ نشان می­ دهد، مصرف سه وعده تمشک آبی در هفته، خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را به میزان ۷درصد کاهش می­ دهد.

براساس این پژوهش‏ ها، آنتوسیانین‏ های تمشک آبی آثار مطلوبی بر بهبود حساسیت به انسولین و متابولیسم گلوکز دارند. این مطالعه که روی ۳۲ فرد چاق مبتلا به مقاومت به انسولین انجام شده، نشان می دهد که مصرف تمشک آبی، سبب بهبود حساسیت به انسولین می‏ شود و خطر ابتلا به سندروم متابولیک و دیابت نوع ۲ را کاهش می‏ دهد.

۵- تنظیم فشار خون

در یک مطالعه روی افراد چاق، مشخص شد که مصرف روزانه ۵۰ گرم تمشک آبی پس از ۸ هفته، فشار خون را به میزان ۶-۴ درصد کاهش می دهد. دیگر پژوهشها، همین تأثیر را به ویژه در زنان یائسه تأیید می‏ کند. نتایج حاصل از یک مطالعه ی جدید نشان می دهد تمشک آبی به کاهش سختی شریان ها و فشار خون کمک می کند. یافته های مرکز تحقیقات تغذیه نشان می دهد که مصرف منظم تمشک آبی، افزایش فشار خون و خطر ابتلا به این بیماری را کاهش می دهد. این نتایج در مقاله ای به نام « مصرف تمشک آبی، افزایش فشار خون و سختی شریان ها را در زنان یائسه ی مبتلا به مرحله ی اول فشار خون و مرحله ی پیش از آن کاهش می دهد» در نشریه ی آکادمی تغذیه و رژیم های غذایی منتشر شده است.
نتایج این مطالعه نشان داد که در ۴۸ زن یائسه ی مبتلا به فشارخون بالا (مرحله ی اول فشارخون) مصرف یک دوره ی ۸ هفته ای(۲۲ گرم تمشک آبی خشک شده یا پودر آن) فشار سیستولیک و دیاستولیک خون را کاهش می دهد.

۶- تقویت بینایی

در یک پژوهش، اثر حفاظتی آنتوسیانین های تمشک آبی بر سلول های اپیتلیوم رنگدانه ی شبکیه (PRE) در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. این سلول ها با عصاره ی تمشک آبی تیمار شدند. نتایج این آزمایش (منتشر شده در نشریه ی تغذیه ی انگلستان، سال ۲۰۱۲ ) نشان داد که BAE از سلول های شبکیه در برابر آسیب های ناشی از نور از طریق توقف فرآیند پیری و آپوپتوز و همچنین تنظیم بیان فاکتور رشد اندوتلیال عروقی و رساندن آن به سطح نرمال، محافظت می کند. لوتئولین، زیگرانتین و فلاونوئیدهایی مثل روتین در تمشک آبی سبب تقویت مویرگ های چشم می شوند و دژنراسیون موکولا، آب مروارید، نزدیک بینی، دوربینی و خشکی چشم را کاهش می دهند.
در پژوهش دیگری، تأثیر آنتوسیانین های بلوبری بر سلول های شبکیه ی خرگوش بررسی شد. نتایج نشان داد که تغذیه ی روزانه ی خرگوش ها با عصاره ی بلوبری حاوی دوز ۲/۱ تا ۴/۹ گرم بر کیلوگرم آنتوسیانین به مدت ۴ هفته، آسیب ناشی از نور در سلول های شبکیه را کاهش می دهد.

تمشک آبی منبع غنی از فلاونوئیدها، رسوراترول، آنتوسیانین و الاژیک اسید است.

تاکنون اطلاعات علمی کافی برای تعیین محدوده ­ی دوز مصرفی تمشک آبی وجود ندارد. به یاد داشته باشید، محصولات طبیعی لزوما ایمن نیستند. اگر بیماری یا عارضه ی خاصی دارید، پیش از مصرف هر محصول به برچسب بسته بندی آن توجه کرده یا با پزشک خود مشورت کنید. 

۲ ساعت پیش یا پس از غذا.

  • تمشک آبی ممکن است سطح قند خون در افراد مبتلا به دیابت را کاهش دهد. سر­درد، سرگیجه، بی خوابی، نامنظم شدن ضربان قلب، استفراغ، اسهال و از دست دادن اشتها از علائم مصرف بیش از اندازه ی این میوه است. مبتلایان به دیابت بهتر است پیش از مصرف با پزشک خود مشورت کنند.
  • مصرف این میوه ممکن است باعث تغییر در سطح گلوکز خون شود و در فرآیند کنترل قند خون در حین و پس از عمل جراحی اختلال ایجاد کند. حداقل ۲ هفته پیش از عمل جراحی از مصرف تمشک آبی خودداری شود
  • تمشک آبی ممکن است با داروهای دیابت تداخل داشته باشد. چنانچه داروهای دیابت را مصرف می کنید، پیش از استفاده از تمشک آبی با پزشک خود مشورت کنید.

    نام تجاری گیاه:

    Cranberry

    نام علمی گیاه:

    Vaccinium macrocarpon Aiton
     تاریخچه:

    کرن بری یکی از ۳ میوه ی بومی آمریکای شمالی است. نخست، فقط از نواحی شمال شرقی آمریکا برداشت می شد اما پس از آن در دیگر نقاط شمال آمریکا مثل ویسکانسین و شمال غربی اقیانوس آرام و شیلی هم پرورش داده شد. در حدود سال ۱۵۵۰ میلادی، بومیان آمریکا تنها کسانی بودند که این میوه را استفاده می‏ کردند. بومیان، با ترکیب کرن بری له شده با گوشت گوزن غذایی به نام پِمیکانا تهیه می کردند. آنان، این میوه را توت شگفت انگیز (wonder berry) می نامیدند. در سال ۱۶۲۰ میلادی مهاجران و مسافران موارد مصرف کرن بری را از بومیان آموختند. مهاجران آلمانی و هلندی این میوه را “کرنی- بری”(craneberry) یا توت مرغ ماهیخوار، نامیدند. این نامگذاری، به سبب شباهت رنگ شکوفه‏ های کرن بری با سر و گردن مرغ ماهیخوار یا علاقه ی این پرنده به خوردن آن بود. سرانجام  این واژه کوتاه به cranberry تبدیل شد.

    – بهبود عملکرد مجاری ادراری

    در گذشته تصور می شد کرن بری با اسیدی‏تر کردن ادرار خطر ابتلا به عفونت‏ های ادراری را کاهش می دهد و از دستگاه دفع ادرار در برابر باکتریهایی مانند اشرشیاکُلی (E.coli) محافظت می کند. بر اساس مطالعات، کرن بری حاوی موادی است که از چسبیدن باکتری به جدار دیواره ی دستگاه ادراری جلوگیری می کند. دو نظریه ی مختلف در این‏ باره وجود دارد. برپایه ی نظریه ی اول؛ آنتی اکسیدانهای کرن بری باکتری را تغییر می دهند به گونه ای که باکتری نمی تواند به دیواره ی دستگاه ادراری بچسبد. برپایه ی دومین نظریه؛ کرن بری پوششی لغزنده روی دیواره ی دستگاه ادراری می سازد و از چسبیدن باکتری روی دیواره جلوگیری می کند. نتایج بررسی مصرف روزانه حدود ۵۰ میلی لیتر آب کرن بری به مدت ۶ ماه، در زنان دارای سابقه ی عفونت ادراری نشان داد که بازگشت بیماری در آنان نسبت به دیگر زنان بیمار که آب کرن بری مصرف نکرده بودند، ۲۰درصد کمتر است. بررسی دیگری نشان داد، احتمال وجود باکتری و گلبولهای سفید خون در ادرار افراد مسنی که محصولات کرن بری مصرف می‏ کنند، ۵۰ درصد کاهش می یابد.

    ۲- بهبود عملکرد قلب و عروق

    تحقیقات نشان می دهد که آنتی اکسیدانهای کرن بری اکسیداسیون LDL را مهار می کند و  از خطر ابتلا به بیماریهای قلبی ـ عروقی می‏ کاهد. براساس این مطالعه، پس از مصرف ۵۰۰ میلی لیتر آب کرن بری، ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما به طور چشمگیری افزوده می شود. نتایج آزمایشی مشابه نشان دهنده ی افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما در مردان و زنان داوطلب پس از مصرف روزانه ۶۶۰ میلی لیتر آب کرن بری به مدت ۱۰ هفته بود. براساس مطالعه ای دیگر در شرایط آزمایشگاهی که نتیجه ی آن سال ۲۰۰۲ در نشریه ی Food science and Nutrition منتشر شد، فلاونوئیدهای کرن بری (شامل ۳ گروه آنتوسیانینها، فلاونول و پروآنتوسیانیدین ها) اکسیداسیون LDL را مهار و به این ترتیب از تجمع و چسبندگی پلاکتها جلوگیری می کنند. این فلاونوئیدها آنزیمهای دخیل در متابولیسم چربی و لیپوپروتئین را هم مهار می کنند که در نهایت منجر به کاهش کلسترول بدِ خون و کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی می ‏شود.

    ۳- حفظ سلامت دهان و دندان

    براساس مطالعات، مصرف کرن بری و محصولات حاویِ آن عفونت‏ های باکتریایی در دهان، خطر ابتلا به پوسیدگی دندان و بیماری‏ های لثه را می کاهد و از تشکیل پلاک دندانی جلوگیری می‏ کند. بر پایه ی مطالعات در شرایط آزمایشگاهی، مصرفmg/ml 2/5 عصاره ی کرن بری، از تجمع ۵۸ درصد از ۸۴ جفت باکتری دهان و دندان تست شده در این آزمایش جلوگیری می کند و به این ترتیب از خطر ابتلا به بیماری‏ های دهان و دندان می کاهد. کرن بری از رشد و تکثیر پاتوژن‏ های بیماری‏زای لثه مانند Porphyromonas gingivalis، Tannerella forsythia و Treponema denticola و همچنین از تشکیل بیوفیلم دندانی (تجمع باکتری ها روی سطح دندان) و چسبیدن باکتری ها به سطح سلول های دهان و دندان جلوگیری می‏ کند. یک مطالعه‏ ی بالینی اولیه نشان داد که مصرف دهان شویه‏ ی حاوی عصاره ی کرن بری ۲ بار در روز، به مدت ۶ هفته، از تعداد باکتری‏ های استرپتوکوکوس دهانی به مقدار قابل توجهی کاست. برمبنای مطالعه ای دیگر، فلاوانول و پروآنتوسیانین های کرن بری از تشکیل بیوفیلم دندانی و پوسیدگی دندان ناشی از باکتری استرپتوکوک موتانس و Porphyromonas gingivalis جلوگیری می کنند. کرن بری التهاب ناشی از پاتوژنهای بیماری زا را کاسته و تخریب بافت دندان را هم کاهش می دهد.

    ۴- بهبود عملکرد دستگاه گوارش

    تحقیقات نشان می دهد که کرن بری از چسبیدن پاتوژنهای هلیکوباکتر به دیواره ی معده جلوگیری می کند. برپایه ی مطالعات آزمایشگاهی، کرن بری از چسبیدن باکتری پیلوری به سلول های مخاط معده جلوگیری می کند و خطر ابتلا به بیماری و یا سطح مصرف آنتی بیوتیکها برای درمان را کاهش می دهد. مطالعه ای در موسسه ی تحقیقات سرطان پکن نشان داد، کرن بری در پیشگیری از چسبندگی هلیکوباکتر پیلوری به بافت معده موثر است. در یک مطالعه ی تصادفی کنترل شده ی دوسوکور، ۱۸۹ فرد بالغ مبتلا به هلیکوباکترپیلوری روزانه ۵۰۰ میلی لیتر آب کرن بری مصرف کردند. پس از ۹۰ روز نتایج فوق‏ العاده بود و تست وجود هلیکوباکتر در ۱۴ درصد افراد شرکت کننده که آب کرن بری مصرف کرده بودند، منفی بود. در حالی که این روند در گروه دارونما فقط ۵ درصد بود.

    آنتوسیانین، فلاونول، کاتچین، پروآنتوسیانیدین، سیانیدین، رزوراترول، سالیسلیک اسید، آسکوربیک اسید، پکتین، فروکتوز

    ۳ تا ۵ عدد چای کیسه ای در روز.

    مصرف بیش از ۵ فنجان آب کرن بری در روز توصیه نمی شود.

    ۲ ساعت قبل و یا بعد از غذا

    • خانم های باردار و شیرده قبل از مصرف با پزشک مشورت کنند.
    • افرادی که به آسپرین حساسیت دارند، از مصرف این چای خودداری کنند چون کرن بری مقادیر زیادی اسیدسالیسیلیک دارد که ترکیبی مشابه آسپرین است.
    • افراد مبتلا به سنگ کلیه قبل از مصرف با پزشک مشورت کنند.
    • کرن بری ممکن است با داروهای وارفارین، آمی تریپتیلین، دیازپام، سلکوکسیب، دیکلوفناک، فلووستاتین، گلی پیزید، ایبوپروفن، لوزارتان، پیروکسیکام و تاموکسیفن تداخل داشته باشد. درصورت مصرف یکی از این داروها قبل از مصرف کرن بری با پزشک مشورت کنید.

      نام تجاری گیاه:

      Strawberry

      نام علمی گیاه:

      Fragaria × ananassa

      تاریخچه:

      توت فرنگی با نام علمی Fragaria × ananassa گونه ای دو رگه و متعل ق به جنس Fragaria است. تاريخ این میوه، به۲۰۰۰ سال پيش برمی گردد. توت فرنگی های امروزی حدود ۲۰۰ سال پيش، از دورگه گيری بين توتفرنگی ويرجينيانا يا اسكارلت به عنوان والد نر و توت فرنگی چیلوئنسیس به عنوان والد ماده حاصل شده اند. این گیاه، حدود سال ۱۳۰۰ میلادی در اروپا کشت می شد. توت فرنگی های وحشی، قرن چهاردهم میلادی در فرانسه، از جنگل به زمین زراعتی منتقل و به گیاهی اهلی تبدیل شدند. حدود سال ۱۶۰۰ میلادی، توت فرنگی ویرجینیانا از گونه یFragaria virginiana ، از شمال آمریکا به اروپا رسید. گسترش این گونه بسیار تدریجی بود و در اواخر سده ی ۱۸ و اوایل سده ی ۱۹میلادی به تدریج در انگلستان محبوب شد. در دهه ی ۱۶۱۰ میلادی يكی از دولتمردان فرانسوي به نام فريزر، گياه توت فرنگي چیلوئنسیس از شیلی را با خود به فرانسه برد. کشت این گیاه در شمال فرانسه گسترش یافت و مدتی پس از دورگه گیری این توت فرنگی با توت فرنگی ویرجینیانا نمونه ای جدید به وجود آمد. این نمونه ی جدید در دهه‏ ی ۱۸۰۰ میلادی به آمریکا صادر شد. باغبانان انگلیسی گونه ی جدید را از طریق دانه پرورش می دادند، پس از آن تعداد ارقام توت فرنگی از سه به سی رقم افزایش یافت.

      گمان بسیاری از مردم بر آن است که توت فرنگی (strawberry) به دلیل انباشته شدن بوته های این گیاه با کاه و پوشال (straw) به این نام خوانده شده است. برخی منابع هم نامگذاری توت فرنگی را به دلیل آن می دانند که نخستین بار جوانان انگلیسی توت فرنگی های وحشی را برداشت می کردند و در توده ای احاطه شده از سبزه می فروختند با این وجود، منشأ دقیق نام گذاری این گیاه هنوز بر ما معلوم نشده است. به نظر می‌رسد که نخستین رقم اصلاح شده، در دوره ی قاجار و زمان صدارت اتابک اعظم، از فرانسه به ایران آمد و اتابکی خوانده شد

      ۱- بهبود عملکرد قلب و عروق

      پژوهشی در دانشکده ی بهداشت دانشگاه هاروارد انجام شد که نتیجه ی آن را مجله ی کالج آمریکایی تغذیه منتشر کرد. برمبنای این پژوهش مصرف توت فرنگی خطر ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش می دهد. این پژوهش روی ۲۷ هزار زن در یک دوره ی ده ساله انجام شده است و نشان می دهد که خطر ابتلا به بیماری های قلبی ـ عروقی در زنانی که در هفته دو وعده یا بیشتر توت فرنگی مصرف می کنند، ۱۴ درصد کمتر از کسانی است که این میوه را مصرف نمی کنند. براساس نتایج این پژوهش، سطح کلسترول کل و لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) هم با مصرف توت فرنگی کاهش یافت.

      پژوهشی دیگر، روی افراد داوطلب نشان داد که مصرف روزانه ۵۰۰ گرم توت فرنگی به مدت ۱ ماه سطح کلسترول کل، لیپوپروتئین با چگالی کم و سطح تری گلیسیرید و همچنین سطح سرم مالون دی آلدهید را در مقایسه با حالت پیش از مصرف به طرز چشمگیری کاهش می دهد. برپایه ی این بررسی آنتوسیانین های توت فرنگی، ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما و حذف رادیکال های آزاد را افزایش داد و سطوح ویتامینی هم، پس از مصرف توت فرنگی به میزانی چشمگیر، افزایش یافت. در این بررسی نشان داده شد که مصرف توت فرنگی از همولیز (تخریب و شکسته شدن گلبول های قرمز) خود به خودی و اکسیداتیو به میزان چشمگیری می کاهد.

       مطالعه ای در دانشگاه هاروارد نشان می دهد که مصرف منظم توت فرنگی، خطر ابتلا به حمله ی قلبی در زنان جوان و میانسال که در هفته حداقل ۳ وعده توت فرنگی مصرف کرده اند را به میزان ۳۲ درصد کاهش می دهد. کوئرستین، فلاونوئید توت فرنگی است که خاصیت ضدالتهاب طبیعی دارد و خطر ابتلا به آترواسکلروز(تصلب شرایین) و همچنین آسیب های ناشی از لیپوپروتئین با چگالی کم و کلسترول را کاهش می دهد.

      ۲- تنظیم قند خون

      یک پژوهش در سال ۲۰۱۱ نشان می دهد که مصرف حدود ۳۷ عدد توت فرنگی در روز به طور چشمگیری عوارض بیماری دیابت مثل بیماری های کلیوی و نوروپاتی را کاهش می دهد. شاخص قند خون در میوه ی توت فرنگی بسیار پایین است، از این روی نسبت به سایر میوه ها برای بیماران مبتلا به دیابت مناسب تر است. برپایه ی پژوهشی دیگر، فیستین توت فرنگی خطر ابتلا به بیماری های کلیوی در موش های مبتلا به دیابت را کاهش می دهد. پژوهشی در کشور فنلاند هم بیانگر آن است که مصرف توت فرنگی همراه با نان سفید پاسخ گلیسمی (تغییر میزان قند خون پس از مصرف مواد غذایی حاوی کربوهیدرات) را در این افراد به میزان ۳۶ درصد در مقایسه با زنانی که فقط نان خورده بودند، افزایش داد. نتایج نشان می دهد که پلی فنول های توت فرنگی سرعت شکستن و جذب کربوهیدرات ها و نیاز به انسولین برای تنظیم قند خون طبیعی را کاهش می دهد.

      ۳- تسریع کاهش وزن

      براساس مقاله ی منتشر شده در کتاب رژیم غذایی مقاوم به چربی، مصرف توت فرنگی ترشح هورمون ادیپونکتین و لپتین را افزایش می دهد. هر دوی این هورمون ها، هورمون های متابولیک و چربی سوز هستند. نتیجه ی ترشح این هورمون ها افزایش سوخت و ساز و از دست دادن وزن است.

      پژوهش های دیگر نشان می دهد که توت فرنگی هضم غذاهای نشاسته دار را کاهش می دهد و این بدین معنی است که قندخون پس از مصرف غذا کنترل می شود و در نتیجه اشتیاق به مصرف مواد قندی کاهش می یابد. پلی فنول های توت فرنگی ترشح آنزیم هضم کننده ی نشاسته را کاهش می دهند. این گیاه، عملکرد هورمون های موثر بر کاهش وزن را هم، بهبود می دهد.

      ۴- بهبود عملکرد مغز

      دیوور و همکاران، سال ۲۰۱۲ پژوهشی روی ۱۶ هزار زن در یک دوره ی ۶ ساله، انجام دادند. نتیجه ی این پژوهش، تأثیر مصرف توت فرنگی بر حافظه ی این افراد را نشان می دهد. برپایه ی نتایج پژوهش، نرخ کاهش حافظه در افرادی که توت فرنگی بیشتری مصرف کرده بودند(به طور متوسط ۲۰۰ گرم در هفته)، به طور چشمگیری، کندتر از افرادی بود که این میوه را کمتر مصرف کرده یا از مصرف آن چشم پوشی کرده بودند. بر همین مبنا، مصرف توت فرنگی، حافظه را نسبت به سن به میزان ۲ سال و نیم جوانتر می کند. پژوهشگران، بر این باورند که بهبود حافظه در این افراد، به دلیل وجود فلاونوئیدهای توت فرنگی است.

      پژوهش دیگری نشان داد که مصرف این میوه، از خطر ابتلا به بیماری آلزایمر هم می کاهد. مطالعه ای در سال ۲۰۱۴ روی موش های آزمایشگاهی نشان داد که فلاونوئید فیستین توت فرنگی، خطر ابتلا به بیماری آلزایمر در موش های دارا و فاقد ژن آلزایمر را، کاهش می دهد

      ۵- حفظ سلامت دهان و دندان

      در سال ۲۰۰۹ پژوهشی منتشر شد که نشان می دهد پلی فنول های توت فرنگی از شکستن نشاسته در دهان، چسبیدن مواد قندی به دندان ها، ایجاد پلاک و  پوسیدگی دندان و بروز بیماری های لثه بر اثر فعالیت باکتری ها جلوگیری می کند. بر مبنای پژوهشی دیگر، اسید مالیک توت فرنگی به سفید شدن دندان ها کمک می کند.

      ۶- ضد سرطان

      پژوهشی منتشر شده در مجله ی بین المللی سرطان نشان می دهد که عصاره ی توت فرنگی رشد تومورهای ریه در موش های در معرض دود سیگار را مهار می کند. سال ۲۰۱۲ یک کارآمایی بالینی در چین نشان داد که توت فرنگی منجمد، از سرطان مری پیشگیری می کند. برمبنای همین پژوهش توت فرنگی، از بدن در برابر سرطان های دیگری مانند دهان، سینه و دهانه ی رحم هم محافظت می کند.
      مطالعات دانشگاه ایلی نوی آمریکا، نشان می دهد که اسید الاژیک توت فرنگی رشد سلول های سرطانی را مهار می کند. لوتئین این گیاه هم، با رادیکال های آزاد مبارزه کرده و آثار منفی آن ها را به حداقل می رساند.

      آنتوسیانین(به خصوص سیانیدین و پلارگونیدین)، فلاونول(پروسیانیدین، کاتچین، اپی گالوکاتچین، اپی کاتچین، گالوکاتچین، کامفرول و کوئرستین)، اسیدهای هیدروکسی بنزوئیک، اسیدهیدروکسی (سینامیک،کوماریک، کافئیک و فرولیک اسید)، رزوراترول، آنتی اکسیدان ها.

      دوز مناسب مصرف توت فرنگی بستگی به عوامل مختلفی از جمله سن، کاربرد و شرایط دیگر دارد. به یاد داشته باشید که محصولات طبیعی لزوماً ایمن نیستند. پیش از مصرف هر محصول به برچسب بسته بندی آن توجه کنید یا در صورت داشتن بیماری و عارضه ای خاص، پیش از مصرف با پزشک مشورت کنید

      بهترین زمان مصرف چای توت فرنگی ۲ ساعت پیش یا پس از غذا.

      • مصرف توت فرنگی در مقادیر زیاد، خطر ایجاد کبودی و خونریزی در برخی افراد، به خصوص افراد مبتلا به اختلالات خونریزی را، افزایش می دهد. بهتر است این افراد، پیش از مصرف با پزشک مشورت کنند.
      • مصرف توت فرنگی در مقادیر زیاد ممکن است لخته شدن خون را کاهش دهد. ۲ هفته پیش از عمل جراحی از مصرف آن خودداری کنید
      • در حال حاضر اطلاعاتی در مورد تداخل دارویی خاص با توت فرنگی وجود ندارد.

        گرد اوری شده توسط سایت فروشگاهی طب الکویر 

 

توضیحات تکمیلی

وزن 1200 g
ابعاد 30 × 30 × 30 cm

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.


اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “دمنوش ریزمیوه های قرمز نیوشا”

شما شاید این را هم دوست داشته باشید